«Αδύνατον να ασχοληθούμε με κάτι άλλο σήμερα, οπότε θα το πιάσουμε πάλι από εκεί που το αφήσαμε, με αφορμή την αυριανή έναρξη των Πανελλαδικών εξετάσεων.

Μάγκες και δεσποινίδες καταρχήν καλή επιτυχία σε όλους και σε όλες σας, μπείτε αύριο στις αίθουσες με το στυλό στο χέρι και ατσάλι στην καρδιά. Καθαρό μυαλό και θάρρος. Θάρρος όχι τόσο για το τρίωρο των γραπτών, αλλά γιατί πρέπει να συνειδητοποιήσετε ότι αρχής γενομένης από αύριο, τίποτα δεν τελειώνει με ένα άσχημο αποτέλεσμα αλλά και τίποτα δεν αρχίζει ιδανικά με ένα πολύ καλό βαθμό σε μια άψυχη κόλλα χαρτί.

Το παν είναι, τελειώνοντας αυτή την ψυχοφθόρα διαδικασία, να κάνετε αυτό που σας ευχαριστεί στη ζωή σας, ξεπερνώντας τα ταμπού των γονιών και τις προκαταλήψεις της κοινωνίας. Δεν σε ορίζει η σχολή ή το επάγγελμα στο οποίο θα σε οδηγήσει αυτή, αντίθετα εσύ ορίζεις τον εαυτό σου και είσαι μοναδικός υπεύθυνος για αυτό που θα εξελιχθείς μέσα απο την ίδια τη ζωή.

Δεν χρειάζεται να γίνεις γιατρός, δικηγόρος, μηχανικός, καθηγητής για να γίνεις καλός άνθρωπος, ούτε να ξεπεράσεις το όριο των 18 χιλιάδων μορίων για να σε σέβονται. Θα μάθεις μεγαλώνοντας ότι ο σεβασμός κερδίζεται και η καλοσύνη φωλιάζει στις ψυχές των ανθρώπων ανεξαρτήτως επαγγέλματος.

Σπάσε λοιπόν τα ψυχολογικά δεσμά της κοινωνίας και από αύριο κιόλας επέλεξε να κάνεις αυτό που σε ευχαριστεί, ανεξαρτήτως βαθμολογίας. Είτε γράψεις καλά είτε όχι έχεις δεκάδες επιλογές, διάλεξε αυτή που θα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Αν δεν γράψεις καλά μην το βάλεις κάτω, αν πάλι τα πας καλά, μην ξεχάσεις από που ξεκίνησες. Από την ίδια αφετηρία που ξεκίνησε και ο πρώτος. Γενικά στη ζωή δεν είναι όλα είτε «επιτυχία» είτε «αποτυχία». Το παν είναι να είσαι χαρούμενος/χαρούμενη και πάνω από όλα ΥΓΙΗΣ, σωματικά και ψυχικά».

Και μην ξεχνάς «υπερασπίσου το παιδί (που κουβαλάς μέσα σου), γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα»…