δω και σχεδόν 6 μήνες κατοικώ μόνιμα στο χωριό του πατέρα μου, στη Βατσουνιά Καρδίτσας. Το χωριό μου είναι, όπως συνηθίζω να λέω, ένας επίγειος παράδεισος. Ο Θεός το ευλόγησε με αγάπη και μεράκι και το στόλισε με πλούσια χλωρίδα, πανίδα και με το πολυτιμότερο αγαθό, το νερό. Τα αιωνόβια πλατάνια και το ποτάμι σε μαγεύουν και σε γαληνεύουν δίνοντας σου την αίσθηση της απόλυτης ηρεμίας και χαλάρωσης. Τα βουνά τριγύρω δίνουν την δική τους ξεχωριστή πινελιά η οποία ανάλογα με τις εποχές αλλάζει χρώματα, αρώματα και μεταμορφώνει αργά το τοπίο σε έναν πίνακα ζωγραφικής ο οποίος κάθε μέρα μαγεύει όλες τις αισθήσεις σου. Σε πνίγει γλυκά με ομορφιά, ησυχία, ηρεμία. Αισθήματα τόσο έντονα μερικές φορές που θαρρείς ότι όντως κάπως έτσι πρέπει να είναι και ο παράδεισος.

Και έρχεται η στιγμή όπου ξυπνάς από το όνειρό και προσγειώνεσαι απότομα σε σκληρό τσιμέντο. Ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι, ρίχνοντας μια ματιά γύρω σου, ότι όλα δεν είναι όπως τα περιέγραψα πριν. Γιατί;! Γιατί ανάμεσα μας κυκλοφορούν άνθρωποι που θέλοντας η μη καταστρέφουν αυτό το υπέροχο μέρος με βάρβαρες, επιπόλαιες και ανεγκέφαλες κινήσεις. Όπου και να γυρίσεις το κεφάλι σου θα δεις παντού σκουπίδια. Σακουλάκια από σνάκ, άδεια πακέτα από τσιγάρα, κουτάκια αναψυκτικών, γόπες και ότι άλλο μπορείς να φανταστείς. Τώρα θα μου πείτε, εγώ δεν πέταξα ποτέ σκουπίδια κάτω; Φυσικά και το έκανα όταν ήμουν πολύ μικρός αλλά όταν άρχισα να αντιλαμβάνομαι το πόσο σημαντικό είναι το περιβάλλον και το πόσο επηρεάζει τον τρόπο που ζούμε, άλλαξα ρότα και πλέον τα σκουπίδια πάνε εκεί που τους αρμόζει, σε έναν κάδο απορριμάτων.

Είμαι καπνιστής αλλά η γόπα των τσιγάρων μου δεν καταλήγει στο έδαφος η σε κάποια πλαγιά. Την κρατώ στο χέρι η την βάζω στην τσέπη και όταν βρω ευκαιρία την πετώ σε ένα τασάκι η σε ένα κάδο. Ούτε οικολόγος είμαι ούτε κάτι τέτοιο και ούτε το παίζω “καλό παιδί”.

Πραγματικά αηδιάζω όταν βλέπω στο ποτάμι να επιπλέουν διάφορα πλαστικά αντικείμενα και να κάνουν βόλτες διάφορες πολύχρωμες σακούλες, μα περισσότερο αηδιάζω με τους θύτες αυτών των εγκληματικών πράξεων.

Αν αγαπάτε αυτόν τον τόπο, ο οποίος σας δίνει πολλά περισσότερα απ ότι ζητάτε, φροντίστε να του δείξετε αυτή την αγάπη. Δεν ζητάει πολλά παρά μόνο λίγο σεβασμό. Δεν ήρθε ποτέ να λερώσει το δικό σας σπίτι. ΕΣΕΙΣ γιατί το κάνετε; Τα σκουπίδια σας να τα πετάτε εκεί που πρέπει και ΟΧΙ όπου βρείτε γιατί αυτός ο τόπος ανήκει και σε μένα και απαιτώ να τον σεβαστείτε. Αυτός ο τόπος ανήκει σε όλους μας, στα παιδιά μας. Δεν είναι ούτε χωράφι, ούτε αμπέλι κανενός!

Ας γίνουμε λίγο υπεύθυνοι και ευσυνείδητοι… ας κρατήσουμε το χωριό μας καθαρό γιατί κάποια μέρα θα μας τιμωρήσει και τότε θα είναι αργά…. πολύ αργά!

Φιλικά

Σάκης Κουκουράβας

Σχόλια